Geen producten (0)

Bijna 12 weken...

Bijna 12 weken...

Blog 2, poging 2.

 

Ondertussen zitten we alweer in week 12. Wat vliegt de tijd.

Er zijn een aantal weken voorbij sinds de vorige blog. Daarmee is ook carnaval voorbij. Een feest wat ik al sinds mijn vijfde niet onopgemerkt voorbij laat gaan. Dat resulteerde in een jubileum dit jaar: ik ben 22 jaar actief binnen de vereniging. Eerst 11 jaar als dansmarieke en toen in de jeugdcommissie, vervolgens in het bestuur gekomen als bestuurslid, nu als penningmeester en ondertussen ook nog eens actief bij de dansmariekes als leiding. Ook neem ik bij, veelal kinderactiviteiten, de presentatie op me.

 

Maar goed, carnaval als zwangere, ik heb ‘helaas’ meer dan 1 keer ervaring hiermee. Carnaval is écht veel minder leuk als je niet zelf ook wat kunt drinken. Ik kan het best gezellig hebben zonder drank, daar heb ik echt geen probleem mee. Maar, om je heen wordt iedereen (lees: denkt iedereen) met de minuut grappiger, leuker, lekkerder, slimmer te worden. Terwijl jij je (lees: ik dus) met de minuut steeds meer gaat ergeren aan al deze mensen. Oké, ik overdrijf, maar ik heb geleerd dat dat de zaak duidelijk maakt. Al met al heb ik toch maandagavond de hele avond vol gemaakt. Carnaval, wat voor mij echt een familie feest is, vier ik al jaren met mijn ouders en vrienden van de familie en iedereen die wil aansluiten. Een aantal keer hebben we mensen meegenomen uit mijn man zijn 'opgroeiomgeving'. Het was maar goed dat die er dit jaar niet waren aangezien wij uit volle borst het liedje ‘ik skup ze allemaol terug over de maas’ hebben meegezongen!

 

Maar, goed.. carnaval. Het is belangrijk in mijn leven, het hele jaar door. Maar 2 dagen voor carnaval was het een nog specialere dag. Job was jarig, een echte jarige Job. Een jaar alweer. En wat heeft ie het ons moeilijk gemaakt in de eerste maanden, door een koemelkallergie. Wat niemand geloofde en ik uiteindelijk doorgeduwd heb. Toen we 1,5 week op de koemelkvrije voeding zaten hadden we een heel ander kind. Hij lijkt er grotendeels overheen gegroeid te zijn, godzijdank. Van die krijsende jongen is op het moment weinig van te zien! Hij is zo vrolijk. Hij kan zo goed zelf spelen en iedereen, ja iedereen, krijgt een grote lach van ‘m. Ook begint ie wat ondeugend te worden, maar mensen die Dennis en mij kennen, snappen dat dat niet heel verrassend is. Dennis vraagt me wel eens.. van wie zouden Lize en Job dit of dat nou hebben. Dan is het antwoord vaak.. een combinatie ons van beiden schat,… dat is dit. Maar, hoe moeilijk het hij ons gemaakt heeft, dat maakt dat ik nu extra geniet van het vrolijke eenjarige mannetje wat nu elke dag bij ons is!

 

De Instagram volgers van Samsam weten het misschien nog wel.. ik zocht een kerstcadeautje voor de kindjes. Ik twijfelde of we een Wobbel zouden aanschaffen. Ondertussen staat ie in huis. Job z’n verjaardagscadeautje! En wat een aankoop. Zowel Lize als Job spelen er super veel mee. Job klimt eroverheen, valt er vanaf en begint weer opnieuw met klimmen. Lize gebruikt ‘m voornamelijk om te ‘bobbel bobbel’-en (lees: balanceren), maar ze gebruikt ‘m ook voor hele andere doeleinden: ‘mama, ik wil lekker slapen oppe bobbel met aapie en deken!’. Echt slapen is er nog niet van gekomen, maar weinig momenten dat ze zo rustig ligt terwijl ze wakker is haha.

 

Een update over de zwangerschap.. veel mensen hebben me de voorbije weken gevraagd: “hoe voel je je?”. Mijn antwoord dan, steevast: “Het gaat stukken beter! Ik denk dat de weg naar me weer goed voelen is ingezet!”. Maar helaas, nog nooit heb ik met carnaval zoveel gespuugd (sorry…). En de dagen daarna ook. Wat een feest! Ik voel me weer zo beroerd! Alle tips die ik gevonden heb op internet uitgevoerd, zelfs het meteen eten in de ochtend werkt voor mij niet. Binnenkort hebben we de termijnecho, dat is ook hét omslagpunt als ik iedereen mag geloven. Laten we daar dan maar vanuit gaan…

 

Nou heb ik vandaag op internet gelezen dat er polsbandjes zijn die werken tegen het 24/7 misselijk zijn. Nou moet ik eerlijk bekennen dat mijn eerste gedachte was ‘yeah.. right’. Maar ik lees dus echt alléén maar positieve verhalen erover. Dus ondertussen geloof ik het wel en al werkt het dan maar als placebo effect, ik ga het toch proberen! Morgen meteen even naar de Etos of ‘t kruidvat!

 

Verder hebben wij afgelopen week even drie kraambezoeken gedaan. 2 kindjes zijn al half december geboren, oeps, maar door alle roosters kwam het er niet van eerder te gaan. Ondertussen hebben we nog 1 kraambezoek staan, waar we graag nog langs gaan, maar ook dat wil maar niet lukken qua roosters. De mama’s en papa’s van de kindjes die we afgelopen week hebben leren kennen hebben allemaal de nieuwste aanwinst van de Samsam familie ontvangen. Daarover volgende keer meer…..

 

Adios - X -

 

0 Reacties

Er is nog niet gereageerd

Reageer

Annuleren

Wij maken gebruik van cookies om onze website te verbeteren, om het verkeer op de website te analyseren, om de website naar behoren te laten werken en voor de koppeling met social media. Door op Ja te klikken, geef je toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy- en cookieverklaring.